Heermoes heeft het - April 2009

Tijdens de dagelijkse fietstocht van werk naar huis vielen mij enkele vreemde punten op in het gras, groter en hoger dan het gras zelf. Heermoes, aldus mijn moeder. Tijdens het maken van een herbarium had ik de plant wel leren herkennen als deze in volle wasdom is maar in deze jeugdige staat had ik hem dus niet herkend.

Heermoes, ook wel paardenstaart genoemd, is net als mossen en varens een oerplant. In de volksmond wordt hij ook wel schaafstro of tinkruid genoemd omdat hij vroeger gebruikt werd voor het schuren van potten en pannen.
Heermoes is een vreemde plant om te zien omdat het uit verschillende te demonteren delen lijkt te bestaan. Het is de moeite waard om het eens van dichtbij te bekijken. Heermoes lijkt door zijn bouw al te verraden wat zijn gave is. Door de diverse 'losse' delen vormt heermoes overeenkomsten met het skelet.
Heermoes bevat meer mineralen dan de meeste andere planten en is bijzonder rijk aan kiezelzuur, dat het lichaam nodig heeft voor de opbouw van botten, haren, nagels en kraakbeen en voor de genezing van wonden. Zodoende zorgt heermoes bij inname ervan voor de versterking van nagels, botten en zelfs voor meer aangroei van haren.
Ook uitwendig kent Heermoes vele toepassingen, bijvoorbeeld bij zwemmerseczeem en zwerende wonden en als zitbad bij ontstoken en gevoelige nieren. Het aftreksel van heermoes is ook prima geschikt als plantenwater voor zwakke planten met roest of meeldauw.
Als enige groene plant mag Heermoes lang trekken (circa 20 minuten) of gekookt worden, dit om de oplossing van het kiezelzuur mogelijk te maken. Gebruik van de Heermoes het hele kruid (alle bovengrondse delen).

Kortom; je zult nog even moeten wachten tot de heermoes helemaal is opgegroeid maar dan is het dus een heel nuttige (oer)plant om bij diverse kwaaltjes te gebruiken.

Kruidenvrouwtje