De kat :
De kat bekleedt al zeer lang een erg belangrijke plaats. Dat merk je o.a. in de Germaanse mythologie. Freya, de godin van de vruchtbaarheid, de liefde en de schoonheid, liet zich doorheen de wolken voortbewegen op een wagen die werd getrokken door wilde katten. Ook de druïden slachtofferden de kat om de vruchtbaarheid over de velden af te smeken.
De Egyptenaren waren gek op katten omwille van hun speelse karakter en omwille van het geluk dat deze dieren brachten. Katten werden zelfs gemummificeerd De kattengodin Bastet was tevens zeer belangrijk in de Egyptische godsdienst.
In de Middeleeuwen werd de kat echter beschouwd als voorwerp van afschuw en als bondgenoot van de duivel en heksen. Een zwarte kat en een heks konden één en hetzelfde wezen zijn. De mensen geloofden daadwerkelijk in gedaanteverwisseling. De grond van het kattenbijgeloof ligt misschien wel in haar unieke persoonlijkheid. Ze is 'duivels' knap in het uitbuiten van menselijke zwakheden en door haar eigenzinnige houding en onafhankelijkheid, blijft ze toch een beetje vreemd en onbereikbaar voor ons. Ze heeft fascinerende ogen, waarin de Middeleeuwers de blik van Satan zagen. Ook het feit dat het een nachtdier is, een dier dat van duisternis houdt, telt waarschijnlijk mee. Bovendien hoort men een kat niet naderen: één van de redenen waarom heksen verdacht werden van het zich vermommen in een kat. Zo konden ze zich dan onopgemerkt verplaatsen.