Ervaringen met Rituelen

Loslaatritueel: 23 mei 2003
Loslaten is soms heel moeilijk. Je gevoel zegt het één, maar je wil en je gedachten het ander. Soms is het gewoon nodig om iets of iemand los te laten. Iets weg te geven dat waarde voor je heeft, een persoon los te laten die veel voor je betekent, of betekent heeft.

Zo zat ik in de situatie dat de relatie over was. Ik was 22 en na 5 intensieve en bijzondere maanden was het over, opgebrand. Ik wilde de schepen letterlijk en figuurlijk achter me verbranden, ik wilde rust in mijn hoofd, niets meer zien en tegen komen wat me aan hem zou doen herinneren en dus verzamelde ik alles om mij heen wat met hem te maken had; brieven, bloemen, foto’s en geschenken. Ik nam mijn keteltje mee naar buiten, goot er spiritus in en stak het aan. Blauwe vlammen schoten op uit de ketel, die ik voedde met zijn liefdesbrieven.

Intense voldoening voelde ik, toen ik zag hoe de Salamanders zijn woorden opaten en daarmee één voor een mijn gedachten aan hem met zich mee namen. Mijn hoofd werd weer wat lichter, mijn gedachten minder zwaar.
Alle overige spullen heb ik samen gebonden in een witte doek en met een steen te water gegooid. Op de brug keek ik naar beneden en zag hoe de bundel zonk naar de bodem van het water. Al snel zag ik niets meer en had ik niets meer dat me nog aan hem herinnerde.

“Water van gevoel, neem mijn gevoel voor hem terug. Neem mijn herinneringen aan hem terug. Doe er mee wat u wilt, ik schenk het u opdat ik ze zelf niet meer nodig heb.”

De woorden kwamen als vanzelf, starend naar de plek waar ik even tevoren de bundel aan het water had geschonken. Ik zag enkel mijn eigen weerspiegeling nog op het zwarte wateroppervlak. Nee, er was niets meer wat me nog aan hem herinnerde. Mijn hoofd was leeg, ik had hem letterlijk en figuurlijk los gelaten.

Lunadea, een website over Hekserij, Godin Diana, Stregheria, Magie en Kruiden