Ervaringen met Rituelen

Lenteritueel: 5 februari 2011
Ik was benaderd door een fotografiestudente van de fotovakschool of ik wilde meewerken aan een reportage over heksen en hekserij. Dat was het onderwerp voor haar afstudeerproject.
Het is altijd leuk om iemand te kunnen helpen en om mooie foto's te hebben en dus stemde ik ermee in, alleen: zij kwam helemaal uit Antwerpen en ik woon in Amsterdam! Bovendien wilde ze een coven fotograferen. Onze coven was net de week ervoor pas begonnen dus dat was geen optie en dus trommelde ik een vriendin op, die weer een andere vriendin vroeg mee te helpen.
Na heel veel heen en weer mailen met de fotografe kwam ze op een zaterdagochtend met een vriend samen met de trein uit Antwerpen naar Amsterdam. Bepakt en bezakt met tassen vol camera's, laptops, lenzen, statief, etc.

Het werd een leuke middag en avond waarop ik de heks Mayra leerde kennen. Samen met Tatiana waren we met 3 heksen. De eettafel werd omgebouwd tot een prachtig altaar dat van alle hoeken en kanten werd gefotografeerd. Toen het begon te schemeren pakten we alle spullen in en gingen naar Oeverlanden, een ongerept natuurgebied aan de rand van Amsterdam waar we een lenteritueel gingen opvoeren dat gefotografeerd werd door de fotovakschoolstudente.

Op de rand van land, water en bomen lag een mooie platte steen dat als altaar dienst deed. In het steeds donkerder wordende park stonden 3 heksen en 2 fotografen. Wij deden ons ding en de fotografen ook. Er werd geen flits gebruikt zodat we niet gestoord zouden worden en wij niet eens merkten dat zij er waren.
Daar sta je dan, 3 haast onbekende heksen voor elkaar, maar het voelde zó goed! We stemden ons op elkaar af, trokken de cirkel, nodigden de wachters en heersers uit, schreven een wens op een wensballon en lieten deze op. De wind blies de wensballon recht over het water van ons weg, een steeds kleiner wordend lichtpuntje dat weg dreef naar de kant van de hemel die nog net iets lichter was dan de rest van de steeds donkerder wordende invallende nacht.
We trommelden en zongen de ballon na, hem ons laatste beetje kracht meegevend terwijl het onze wensen mee nam naar het Godenrijk.

Het was eind februari, koud buiten maar daar merkten wij in onze gewaden in de cirkel helemaal niets van. Bijzonder, hoe een cirkel de energie vasthoudt alsof je in een bubbel zit. Toen we de cirkel ophieven werd deze bubbel doorbroken en overviel de kou ons in 1 keer. Imbolc was nog maar net voorbij, de lente nog maar net aangevangen, maar ons lenteritueel was één van de mooiste en indrukwekkendste rituelen die ik ooit heb gedaan.

Lunadea, een website over Hekserij, Godin Diana, Stregheria, Magie en Kruiden