Ervaringen met Rituelen

3e graads inwijding: 13 november 2006
Het was zover. Na 7 jaar studie, waarvan de afgelopen -haast- 6 jaar in een coven, was de avond eindelijk aangebroken waarop ik mijn 3e-graads inwijding mocht ontvangen.
13-11-2006: numerologisch het getal 5. De vijf punten van het pentagram, de menselijkheid vs het goddelijke. De ideale datum.

Daar zat ik dan, geblinddoekt op een kamer. Als vanzelf, net als al die jaren geleden tijdens mijn toetreding tot de coven, zakte ik weg in een meditatieve stemming. Precies zoals ook de bedoeling was. Van beneden klonken de geluiden door van het trekken van de cirkel en het uitnodigen van de elementen en de wachters. Na wat leek een eeuwigheid en tegelijkertijd heel kort, werd de deur geopend van de kamer waar ik zat. Met een schok was ik terug in het hier-en-nu.
"Volg" werd er alleen gezegd. Ik herkende de stem van mijn Hogepriester. Op intuïtie volgde ik, met mijn handen gestrekt de energie voelend van degene die voor mij liep.
"Stop! Wat is het wachtwoord?" Ik was aan de rand van de cirkel gekomen. Tien februari 2001 werd mij deze vraag ook gesteld, en ik wist het antwoord nog steeds. Ik hoorde de athame's tegen elkaar aan tikken bij het voltooien van het maken van de poort waardoor ik de cirkel kon betreden, en ik stapte een zee van kaarslicht binnen.
Nu zou het daadwerkelijke ritueel beginnen; mijn derdegraads inwijding!

Het was magisch, het was magie. Het was geruststellend, bijzonder, en gezellig.
Het was onvergetelijk.
Dit was het ritueel waarin ik de zegen heb gekregen van mijn godin en hen die mij dierbaar zijn. Dit was het ritueel waarin ik de laatste zegeningen van de elementen kreeg en mij de covenkennis werd overgedragen.
Het was onvoorstelbaar, onvoorspelbaar en het was de voltooiing waar ik zolang naartoe had gewerkt. Het was mijn laatste inwijding...

Dank jullie wel, zij die hiervan getuigen waren en mij deze onvergetelijke avond hebben gegeven. Dank je wel, Hogepriester, voor al de kennis die je me hebt gegeven in de afgelopen jaren. Dank je wel Hogepriesteres, voor de liefde die je me keer op keer schenkt, gewoon door te zijn wie je bent. Jullie zijn schatten om te koesteren.
En ondanks dat mijn training nu is afgesloten en ik na deze avond op mijn eigen benen sta; de band die in de afgelopen jaren is ontstaan, en die we vanaf de allereerste belofte zijn aangegaan, is niet verbroken.
In Perfect love and Perfect Trust...

Lunadea, een website over Hekserij, Godin Diana, Stregheria, Magie en Kruiden