Het ervaren van de Godin is heel bijzonder en daardoor ook belangrijk voor mij.
Sinds ik voelde dat de natuur meer was dan enkel bomen en struiken en ik daar over na ging denken en het ging ervaren voelde ik dat er een goddelijk aspect achter zat. Vanaf het begin noemde ik dit goddelijke aspect al de Godin. Ik was mij er toen helemaal niet van bewust dat vrijwel de hele wereld gebaseerd is op een mannelijke God. Ik weet nog wel dat toen ik dit hardop uitsprak tegen mijn lerares ik naar de gang werd gestuurd om na te denken over wat ik had gezegd. Ik zat op een Christelijke basisschool.

Ik heb van jongs af aan al interesse en verbondenheid gevoeld met de Romeinse tijd en alles wat daarbij hoorde. Diana, als Godin van de jacht en de maan, sprak mij erg aan. Ik voelde een soort verwantschap, het voelde goed. En daarom is de Godin, naast een algemeen Goddelijk gevoel, voor mij Diana. Het is een van de vele namen die er voor de Godin bestaan.

Ik geloof in polariteit in alles. In het Goddelijke en Godinnelijke, in man en vrouw, zwart en wit, stad en dorp… in alles. Want zonder het 1 kunnen we niet werken met het andere, en zonder polariteit zou er geen leven zijn. Polariteit is van levensbelang.

Maar wie of wat is voor mij de Godin? Zij is alles en is in alles. Zij is de lucht die ik inadem, haar adem is mijn leven. Zij is mijn ogen waardoor ik de natuur kan zien in al haar pracht, ze is het blaadje dat voor mijn voeten waait en de wind die met mijn haar speelt. Zij is de moeder die me het leven schonk, mijn vriendin en Gids wanneer ik haar nodig heb en de wijze Godin en vrouw die me voorgaat en bijstaat op mijn levenspad. Want ik ben niet de enige die haar zo ziet. Van oudsher geloofde men dat we voortkwamen uit een Godin. De vrouw was immers de levensschenkster dus waarom zou de Goddelijke energie dan mannelijk zijn? Pas sinds 2000 jaar is deze redenering teniet gedaan, maar gelukkig komt dit besef weer langzaam terug. In ieder geval in mijn hart.

Eens vroeg iemand mij: Wat betekent Godin Diana voor jou? Dit is wat ik antwoordde:
“Ik voel gewoon het meeste voor deze kant van de Godin dan voor die 10.000 andere kanten/namen van de Godin. Je kunt het Goddelijke zien als een edelsteen met 10.000 facetten. Het is een polaire energie waarvan je de vrouwelijke, Godinnelijke kant kunt benadrukken zoals ik doe, de mannelijke patriarchale kijk, zoals tegenwoordig in de algemene maatschappij gewoon is, of het gewoon als polair beschouwen. Dat doe ik ook wel maar ik benoem het goddelijke toch vooral als vrouwelijk, als zijnde Godin Diana.
Elk facet op de edelsteen is een godinnennaam, maar in energie blijft het toch steeds dezelfde goddelijke gracht. Ik kijk tegen het vlakje aan dat Diana heet. Voor mij is dat de meest passende naam voor wat mijn gevoel is bij de Godin.”

Ook al ben ik in het dagelijkse leven niet constant bezig met hekserij, ik blijf me ten allen tijden bewust van de Godin. En wanneer ik een gedicht opdraag aan mijn Godin, wanneer ik de volle maan zie en voel en Haar mijn dank betuig voor deze schoonheid, wanneer ik in het bos loop en de energie van de Aarde voel, dan voel ik mij een Priesteres.

Als je meer wilt weten over Diana kun je het beste op Nissaba kijken. Dat is een site met uitgebreide Godinnenbeschrijvingen.