Natuurbeleving: natuurwezens - wat en wie zijn het?

Vroeger als kind zag ik elfen en kabouters en allerlei natuurwezens in mijn kamer. Vaak heb ik daar uren van wakker gelegen omdat ik allerlei kobolden langs mijn slaapkamerraam zag lopen. Elfen was ik minder bang voor. Ik had immers samen met mijn tweelingzus een klein elfje met een rood jurkje dat ons vriendinnetje was. Mijn moeder weet haar naam nog steeds maar zelf zijn we deze alweer vergeten.

Kinderen hebben vaak zo'n vriendje of vriendinnetje bij hen. Zij zijn immers veel ontvankelijker en opener voor deze natuurwezens. Pas later wanneer verhalen hen vertellen dat dergelijke wezens verzinsels zijn, en niet bestaan word het zien van deze natuurwezens op de achtergrond gedrukt. Dat is erg jammer! En de overleveringen gaan zelfs dat elke keer als een kind zegt dat een elf niet bestaat, er een sterft.

Sinds kort word ik me steeds meer bewust van de natuurwezens. Het lijkt alsof ze me roepen en kenbaar maken dat zij er ook nog zijn. Ik zie gezichten in bomen die me nakijken als ik voorbijloop. Soms zijn er ineens schitteringen in struiken, of lijken bloemen veel meer kleur te geven. 's Avonds zie ik de lichtbollen die bij de Deva's horen en soms lijkt het alsof ik in mijn ooghoek iets zie gluren.

Echt zien doe ik ze niet, ik voel ze. Wanneer ik ergens in de natuur loop en ik een tintelend gevoel op mijn huid krijg is dit voor mij een teken dat er aanwezigheid van natuurwezens is. Vaak als ik dan stil blijf staan of ga zitten voel ik de aanwezigheid groeien en dichterbij komen. Maar zodra er maar 1 geluid is dat niet uit de natuur komt is het weer weg. Zo voelen deva's zacht aan, elfen vrolijk, en aardwezens wat ruwer en onderhoudender. Waterwezens zijn glinsteringen op het water en luchtwezens de zwarte puntjes die je op een mooie zomerdag door de lucht ziet dwarrelen.
Nadat ik merkte dat dit steeds meer een onderdeel van mijn beleving werd ben ik er over na gaan denken. "Is dit iets nieuws of is het er altijd al geweest?" was de vraag die ik me stelde. Maar hoe ik het ook wende of keerde het kwam er steeds op neer dat het er al die tijd al is geweest en nu weer terugkomt.

Maar zo vreemd is het ook niet. Toen ik even later de beschrijving van Diana nog eens doornam stond er duidelijk bij dat zij ook de Koningin van de Nimfen is. Zij wordt meestal bijgestaan door enkele nimfen, van wie Kallisto de bekendste is. Diana is de Godin van de natuur en zodoende hun beschermvrouwe. Geen wonder dat ik als volgelinge van Diana deze wezens van kracht ook leer kennen en zien....

Voor mij vormt dit volkje een extra dimensie toe aan de energie die ik ervaar. Zij zijn de brengers van de energie en kracht die het leven brengt. Zij zijn de schakel tussen de Goddelijke energie en het aardse leven en zetten deze energie om in natuur. Zonder dit ijverige volkje zou er geen natuur bestaan. Ik laat daarom ook merken dat ik hen accepteer en waardeer door soms wat melk en honing te offeren. Als wederdienst geven zij mij de kruiden die ik nodig heb. Op die manier ontstaat er een wisselwerking van eerbied en respect.

Wat zijn het?
Animisme, van het Latijnse anima (wat vleugje of ziel betekent), is het geloof dat er in elk dier, iedere vogel, bloem, steen, watermassa en elk gebergte een ziel of een geest huist. Vooral planten en bomen zijn heilig. Vandaar dat je eigenlijk altijd toestemming hoort te vragen aan de plant of boom voordat je er iets van plukt of wegneemt, vooral voor magisch werk. Zelfs in het hedendaagse IJsland en Ierland vragen mensen toestemming aan geesten in bomen en grond voordat ze een nieuw gebouw neerzetten. Van oudsher werd gedacht dat tarwe en andere granen de geest van vruchtbaarheid bevatten, en daarom waren veel vruchtbaarheidsriten op het land gericht. Het verspreiden van de as van Paasvuren stamt bijvoorbeeld af van de oude traditie om as van een ritueel vuur over de velden te strooien als het eerste offer aan een natuurgod voor een vruchtbare grond. In de klassieke traditie zouden dryaden, boomnimfen, sterven als hun boom werd geveld.

Natuurgeesten worden net als andere geesten bovennatuurlijke krachten toebedeeld. Natuurgeesten verblijven op een ander niveau van bestaan dan mensen en dus zijn ze onzichtbaar, behalve voor kinderen en mensen die helderziende gaven bezitten.
Zelf heb ik als kind veel natuurwezens gezien. Niet alleen elfjes maar ook deva's, trollen / kobolden en boomgeesten. Voor mij waren ze de ziel van de natuur. Dat vonkje dat de natuur deed leven en mooier maakte. Helaas raak je dat stukje van 'zien' kwijt naarmate je ouder wordt, en dat is ook het stukje wat veel volwassenen missen om de pracht van de natuur te kunnen zien zoals een kind het ziet. Maar ondanks dat gemis van 'zien' zijn de wezens er nog wel.

Deva's:
Deva's of adhibautas zoals ze in het Sanskriet heten, zijn hogere natuurgeesten die worden gezien als behorend tot het koninkrijk der engelen. Ze zouden in menselijke vorm verschijnen, hoewel ze wonen op een etherische of astraal niveau en ze kunnen vrijwel naar believen veranderen van formaat en verschijningsvorm.
Deva's zouden de kracht hebben om groepen sterren op te blazen, de getijden te bewegen en bloemen geur te geven. Sommigen leven in bossen en zorgen voor de helende, levengevende kracht die door ontbossing wordt beschadigd. Ze zouden zich bewust zijn van de gedachten van mensen en de mensheid dienen, niet in de laatste plaats doordat ze boodschappen doorgeven aan degenen die gevoelig genoeg zijn om ze te kunnen horen. Hoewel het woord 'deva' uit het Sanskriet afkomstig is, is hun aanwezigheid in de westerse wereld door de invloed van de theosofen algemeen erkend.
Zelf zie ik deva's enkel als bollen van licht die af en toe zichtbaar zijn. Met name tijdens een zonnige dag of in de schemering.

Bewakers van de aarde:
Landwezens, of landvaetir, is de naam die bewakers van de aarde hebben gekregen. Vooral in Noord-Europa en IJsland, waar bepaalde velden en heuvels aan hen gewijd werden. Landwezens traden ook op als bewakers van nederzettingen en dorpen. Ze reisden in de schemering langs elfenpaden naar hun wachtposten op kruispunten, in heilige bomen en staande stenen waardoor ze voorkwamen dat het nabije dorp of plaats iets zou overkomen.

Schimmen:
Schimmen zijn lagere natuurgeesten dan deva's en worden beheerst door bijzondere deva's of aartsengelen, die in het moderne wicca de Elementwezens worden genoemd en de vier punten van een magische cirkel beschermen.
Schimmen worden van oudsher in verband gebracht met magische tradities, omdat ze zouden werken met gedachtevormen en de manifestatie van magische wensen in de werkelijkheid. Schimmen werden het eerst geordend door de Griekse neoplatonisten rond de 3de eeuw na Christus, hoewel ze al veel eerder werden herkend in aarde, lucht, vuur en water. Middeleeuwse magiërs en alchemisten probeerden hun krachten zo te manipuleren dat ze de natuur konden beheersen. De alchemistische magiër Paracelsus gaf in de 16de eeuw namen aan de gepersonifieerde elementaire vormen: de gnomen van de aarde die ook zichtbaar worden als rotssculptuur, de salamanders of de legendarische vuurhagedissen, de sylfen of luchtgeesten van de hemel en de vrouwelijke watergeesten, de Undinen.

Natuurwezens