De God en Godin:
Goddelijkheid is ongrijpbaar. Het is er, maar niet voor iedereen. Het is voelbaar en merkbaar, altijd aanwezig, voor diegenen die er in geloven. Het is onzichtbaar, niet te zien en bestaat daarom ook niet voor de atheïsten, de niet-gelovigen.
Ikzelf geloof, en daarom is de goddelijke kracht net zo echt als de lucht die ik inadem: onzichtbaar, maar het ís er wel degelijk. Altijd, en overal. Het is een continue stroom van energie die overal hangt en voelbaar is. Het is een bron van kracht die je kunt aanspreken en waaruit je kunt putten als dat nodig is. Het is die onzichtbare schouder om op te leunen, tegen te praten, waarbij je je hart kunt uitstorten en die altijd zal luisteren. Het is de warmte van een moeder en de steun en kracht van een vader tegelijk. Daarom zie ik deze goddelijke kracht ook als een polaire kracht. Voor mij werkt dat goed. Het past bij mijn gevoel en ervaring.

Zelf geef ik namen aan het goddelijke. Tegelijk zie ik het als een universele kracht die vele namen draagt. Zoals een geslepen diamant met vele facetten: alles is uiteindelijk 1 en dezelfde, maar misschien spreekt dat ene facet je net iets meer aan als al die andere. Diana bijvoorbeeld is een kant en naam voor de Godin die mij erg aanspreekt. Het past bij mij, bij wie ik ben, hoe ik mezelf zie en bij mijn kijk op de vrouwelijke kant van de goddelijke energie. En ook Isis spreekt mij erg aan. Diana is de maagdgodin en Isis zowel de moedergodin als de cronegodin. Beide uit een ander Pantheon, maar ze spreken me gewoon aan. Ik voel ze ook, beide. Soms de een, en op een ander moment de anderen. Ik voel Diana’s pijl soms prikken als ze me iets duidelijk wil maken, en ik voel hoe Isis haar vleugels om me heen slaat als ze voelt dat ik wat steun kan gebruiken.

Voor de mannelijke goddelijke energie gebruik ik niet 1 naam. Tijdens meditaties is hij het hert dat bij Diana staat. Hij is de kracht en het natuurlijke van het hert. Ik zie de God in de bomen en de bladeren, in de zon en voel hem in de warmte of de kou buiten. Soms noem ik hem Cernunnos of Hern maar vaker gewoon Vader Zon of Green Man.
Overdag heerst de goddelijke mannelijke energie, en ’s avonds in het donker de vrouwelijke energie. Het is er gewoon altijd. Duaal, maar soms overheerst het een meer dan het ander.