Orion:
Wanneer ik ’s avonds buiten ben, kan ik nooit nalaten om naar de sterren te kijken. De fonkelende witte stipjes, daar ver aan de donkerblauwe hemel. Mijn ogen zoeken hem, Orion, het eerste sterrenbeeld dat ik leerde kennen en herkennen tussen al die andere sterren.

Als kind was ik al gebiologeerd door de sterren.
Toen ik eens met oud-en-nieuw met mijn opa buiten op de stoep naar boven stond te kijken wees hij me Orion aan, drie stipjes, met de middelste net iets uit de rij. Mijn opa studeerde astrologie en wist me heel veel te vertellen.

Nu weet ik niet veel meer over de sterren en planeten als toen.
Ik kan de grote en de kleine beer vinden, Casseiopeia, Venus, de Melkweg, de Poolster en ik weet nu hoe de sterren van Orion heten.
Zo heb je Betelgeuze, die de linkerschouder vormt. Betelgeuze, een instabiele rode zon, die aan het eind van zijn leven is en Bellatrix, rechterschouder en verder Saiph, Rigel en Meissa. Linksonder Orion vind je Sirius, de hondsster en dan niet te vergeten de sterren Alnitak, Alnilam en Mintaka die de gordel van Orion vormen.
Is het toeval dat de piramides van Gizeh zich bevinden in exact dezelfde verhouding zoals de gordel van Orion aan de hemel staat?
Vele wetenschappers hebben zich daarover al gebogen en ik blijf het boeiend vinden.