De zin van hekserij:
Ik heb de indruk dat velen het pad op gaan met het idee dat ze er op de een of andere manier beter van worden, dat ze er iets zinnigs aan overhouden. En velen haken dan af omdat het pad niet leidde naar wat ze verwacht hadden, of niet snel genoeg profijt oplevert.

Ik denk dat het heidens pad wel iets kan opleveren: inzichten, kennis, zelfkennis, ervaringen. Maar dat is niet exclusief voor het heidendom, en je moet er wel iets voor doen. Dat íets is meer dan rituelen en esoterische boekjes lezen.
Als je Christelijk bent, moet je wel iets doen voor je geloof. Immers, als je niet goed leeft, kom je niet in de hemel en dat is niet verstandig. Bij het heidendom ontbreekt die zingeving. Je kunt gewoon een heidens geloof hebben, er verder niet veel aan doen, het heeft geen consequenties. Toch heb ik de indruk dat veel mensen op een correcte manier heidens willen zijn, om beter te zijn dan anderen, om bij de groep te horen, etc.

Maar ik snap het dus niet helemaal. Immers, als je het heidendom als geloof ziet en niet als een knutselclubje, dan is het bestaan van de goden een feit. Dat is het uitgangspunt. Dan kun je het pad linksom of rechtsom nemen of een dwaalweg, het uitgangspunt blijft hetzelfde. Ook al doe je verder helemaal niets, je blijft een heiden omdat je in die goden gelooft. Er zit geen zin in het geloven, het leidt nergens heen, je hebt er geen profijt van, je wordt er geen beter mens door. Net zo min als weten dat de lucht blauw is en het gras groen. Als je dat als feit ziet, hoef je er geen studie naar te doen en je hoeft er ook niets van te verwachten.
Het houdt natuurlijk op als mensen zomaar het pad op gaan en geen uitgangspunt hebben. Bij sommige heksen bestaat het idee dat als je maar braaf je ritueeltjes doet, het geloof in de god en de godin vanzelf komt. Maar als ze niet komen? Dan kan ik me er iets bij voorstellen dat je teleurgesteld bent. Maar waarom ben je dan ooit dat pad opgegaan?

Natuurlijk hebben geloof en religie zin, het heeft zeker wat te bieden. Je kunt er een hoop mee doen. Je kunt er inspiratie uit halen, troost, zingeving, er een richting in zoeken voor je leven, moreel besef, gerechtigdheid. Als je het kunt delen met anderen geeft het gemeenschapszin, besef dat je niet alleen bent, verantwoordelijkheid.
Maar dat is iets dat uit jezelf moet komen, er is niemand die het komt brengen. En uiteindelijk hoeft het je ook niets op te leveren. Net zo min als blauwe lucht of groen gras je persoonlijk iets op zullen leveren.