Rituelen van een ander:
Er word me vaak gevraagd of ik ergens een ritueel voor weet. Meestal antwoord ik dat een ritueel persoonlijk is. Het antwoord op een kwestie moet uit jezelf komen, en niet van een ander.
Rituelen worden vaak als uitgebreide toneelvoorstellingen afgeschilderd. Ik denk dat rituelen niet noodzakelijkerwijze uiterlijk vertoon hoeven te zijn. Voor mij zijn rituelen juist die handelingen die rust en antwoord brengen.

Rituelen kunnen een symboliek hebben, verbonden zijn met emoties. Omdat die rituelen in de loop der jaren zijn gegroeid, hebben ze voor mij, en in sommige gevallen voor degenen die daarbij aanwezig zijn, betekenis gekregen. Voor een buitenstaander zal het allemaal onzin lijken. Ook voor hen die de symboliek wel kennen!

Dat is overigens ook mijn reactie op "rituelen van anderen met mij als publiek". Omdat ik de achtergrond, symboliek en de bijbehorende emoties niet ken, is het voor mij een leeg ritueel, een ritueel zonder betekenis. Dat ik er niets bij voel wil natuurlijk niet zeggen dat het voor de uitvoerders een loos ritueel is. Echter, ik merk dat er mensen zijn die rituelen uitvoeren "omdat het moet" en de handelingen uit boekjes halen of klakkeloos van een ervaren persoon overnemen zonder de achtergronden en symboliek te begrijpen. Ik ben van mening dat als je niets "voelt" bij een ritueel, het een loos ritueel is; een ritueel zonder betekenis.

Zo kan ik me nog heel goed het eerste ritueel herinneren dat ik ooit heb gezien. Het was yule 2001 en ik was bij een open viering van een coven. Ze deden een yuleritueel dat de terugkeer van het licht symboliseerde. Echter was het voor mij als bezoeker niet meer dan het aansteken van de kaarsen op de tafels.
De essentie voel je pas als je zelf aan het ritueel deelneemt en je er emotioneel bij betrokken bent.