Meer tussen Hemel en Aarde:
Het besef dat er "meer is tussen hemel en aarde", zoals wel wordt gezegd, put ik vooral uit de natuur. De verscheidenheid en grilligheid van de natuur in al haar verschijningsvormen laten mij beseffen dat er meer is dan een mens kan bevatten. Dat er krachten zijn die het voorstellingsvermogen te boven gaan. Volgens mij zijn het dergelijke krachten die men vroeger de naam 'God' gaf. Deze krachten of goden werden gepersonifieerd. Zo werden ze voor de mensheid menselijker, kon je er grip op krijgen. Dat is tenminste mijn overtuiging - de mens schiep de goden naar zijn evenbeeld. Hetgeen natuurlijk niet inhoudt dat de mens de natuurkrachten heeft geschapen, maar alleen de personificatie ervan.
Ik geloof niet dat er mensgelijke wezens rondwandelen in andere werelden die handen en voeten hebben en zich als mensen gedragen; ik geloof wel in natuurkrachten die werken buiten de ons bekende dimensies. Ik geloof ook dat symboliek is aangereikt als een hulpmiddel om de natuurkrachten -waaronder ook de krachten binnen een samenleving- te begrijpen en te accepteren en te kunnen hanteren. Waar nodig kan de symboliek worden aangewend om normen en waarden van een samenleving te bepalen, om wetten en regels te maken die een vreedzame samenleving mogelijk maken. Zoals vroeger bij de Kelten en Germanen vaak werd gedaan.

Het is niet slechts rationaliseren van de goden dat ik tegenkom. Keer op keer word ik geconfronteerd met gevoelens van herkenning, huiselijkheid of vijandigheid als ik in de natuur ben.
Telkens als ik in het bos bij Ede loop bijvoorbeeld ervaar ik de dualiteit die er heerst. Aan de ene kant van het pad het oeroude geheimzinnige bos dat donker lijkt en aanvoelt, waar je de tinteling in de lucht voelt hangen, en aan de andere kant van het pad het eveneens oude bos waar het licht vrijspel heeft en je lijkt uit te nodigen.
Het is een plek met bijzondere krachten die je laten voelen dat er meer is dan je kunt zien.
Eenzelfde ervaring heb ik met de sterrenhemel. Hoewel sommige mensen angstig worden voor het zien van de onpeilbare diepte van het heelal, is het voor mij een geruststellende, beschermende mantel van iets goddelijks. De plek waar de goddelijke energie vandaan komt. De hemel met haar sterren en maan, die onmetelijke krachten huizen, geven me een gevoel van saamhorigheid.
Het zijn slechts twee voorbeelden van hoe ik de natuur als goddelijk zie.

'Heb je het (nieuwe) heidendom/hekserij of paganisme nodig om de natuur te beleven?' is een gerechtvaardigde vraag. Heidendom bevat uiteraard alle natuurreligies in zijn definitie. Maar niet alle natuurgodsdiensten zijn hetzelfde. Echter ook zonder godsdienstige beleving is de natuur groots. Voor sommigen geeft religie enkel een extra dimensie aan het geheel.