Voorouders:
Binnen de Stregheria en de Oude Religie is respect voor de voorouders/voorouderverering een belangrijke pijler van de religie. Je voorouders zijn immers het fundament voor wie je nu bent.

Het respect voor de voorouders stamt uit de tijd dat families nog groot en hecht waren. Dat er stammen leefden in kleine groepen/dorpen en men nog sterk afhankelijk was van elkaar.
Ook van de goden waren er uitgebreide stambomen. De ene god was de zoon van de ander en weer de vader van weer andere Goden en Godinnen. Wanneer je je verdiept in een pantheon is dat vaak een flinke puzzel/stamboom.

Als je het over je voorouders hebt, denk je voornamelijk aan je naaste bekende familieleden: je ouders, grootouders, overgrootouders. De voorouders die je kent, en waarover je van de ouders hebt gehoord. Maar die kennis vervaagt snel. Wie weet precies wie zijn betovergrootouders waren (16 stuks)? Of wat daarna komt (32 stuks)? Je kunt ze uiteraard eren omdat ze de bloedlijn hebben gevormd die jouw bestaan tot gevolg heeft. Maar als je dat ziet oplopen - per generatie een verdubbeling - is verder respect dan nog van toepassing? Het worden op den duur onbekenden, van wie de namen in de tijd zijn opgelost.

Het respecteren van de ouders en grootouders is niet iets dat exclusief is in de Stregheria: ook de Bijbel noemt dit. Uiteraard is er het beroemde 'eert uw vader en uw moeder' uit de tien geboden, maar ook elders worden hele lijsten van afstamming genoemd als een nieuw persoon in het verhaal wordt geïntroduceerd. De Grieken kennen ook een uitgebreid pantheon met familierelaties, evenals de Germanen of de Kelten. Wat dat betreft is er niets nieuws onder de zon. Wat de boodschap er niet minder om maakt.

Respect voor de voorouders wordt tegenwoordig vaak geïnterpreteerd als 'het respecteren van de cultuur'. Op zich is dat logisch, want als je terug gaat rekenen heb je in de familiestamboom rond het jaar nul inderdaad zo'n beetje de hele Europese bevolking als voorouders (in werkelijkheid zal het vaker voorkomen dat je betovergrootmoeder de oudtante van je partner is, waardoor stambomen zich verweven en vele personen in de familiestamboom dezelfde personen zijn).
Maar diezelfde voorouders die wij respecteren moeten, hebben zich ontworstelt uit die oeroude cultuur en hebben de moderne tijd gemaakt. Dat is zeker iets om respect voor te hebben. Ik denk dus niet dat het respecteren van de voorouders moet betekenen 'terug naar toen'. Voor mij houd het meer in dat ik ze niet zal afschilderen als een stelletje onderontwikkelden. In hun tijd en cultuur waren het normale gerespecteerde mensen, maar tijden en culturen zijn veranderd. Daarbij neem ik een voorbeeld aan alle voorouders uit de afgelopen eeuwen, en ga in mijn tijd mee - dat is tot dusverre nog de beste overlevingsstrategie gebleken.

Kennis van het leven van de voorouders, dat is iets heel anders dan hun leven overnemen en de tussenliggende voorouders respectloos terzijde schuiven als zijnde 'niet-heidenen' en 'achterlijk'.