Jaarfeesten vieren:
Vroeger, toen men nog op en van het land leefde, speelden de jaarfeesten een belangrijke rol in het leven van alledag. De jaarfeesten markeerden de momenten van verandering in de natuur, wat weer betekende dat het moment was aangebroken om de volgende stap in de cyclus van zaaien en oogsten te zetten.

Tegenwoordig worden deze feesten niet meer zo veelvuldig gevierd. Sommige feesten zijn overgenomen door het christendom. In sommige dorpen worden er nog wel oogstfeesten gevierd, om de traditie in ere te houden en dan zijn er de heksen die de meeste feestdagen als jaarfeesten hebben geadopteerd.

Waarom vieren we deze feesten eigenlijk. Het zijn er 8 in het jaar. 8 dagen waarom men feest viert om de cyclus van de natuur te eren. Het altijd weer doordraaiende rad van vruchtbaarheid.
Natuurlijk draait het wiel ook wel zonder onze vieringen door, maar als heks word je geacht eerbied te hebben voor alles dat leeft, groeit en bloeit. Voor de immense kracht van moeder Natuur en Vader Tijd die tezamen het evenwicht van de natuur vormen. Die samen de vruchtbaarheid ieder jaar weer schenken aan ons. En die eer betoon je door de feesten te vieren en stil te staan bij deze magie in de wereld.

Voor de jaarfeesten bestaan verschillende data: de vaste data en de astrologische data.
Zelf heb ik al langere tijd het gevoel dat zowel de astrologische als de vaste data niet altijd kloppen. Vandaar dat ik heel blij ben met het onderstaande rijtje van de natuurlijke "data" wanneer een sabbat valt:

Samhain: bij de eerst vorst
Yule: Langste nacht (met twaalf dagen later de Twaalfde nacht)
Imbolc: het ontluiken van het eerste groen
Ostara: lente equinox
Beltane: bloeien van de meidoorn
Litha: Langste dag
Lughnasadh: eerste graanoogst
Mabon: herfst equinox

Zelf voel ik hier heel veel voor, maar er rijst wel een vraag: in hoeverre speelt je eigen gevoel een rol bij het plannen van de sabbats?
Sommige mensen beweren dat het astrologische tijdperk de meeste kracht bezit, andere zweren bij de van oudsher (?) gebruikte data, en weer andere zweren bij de kracht van de natuur.
In hoeverre staat het me vrij om als ik het een mooie lentedag vind, waarin ik de zomer al kan ruiken, om dat spontaan tot Beltane om te dopen?
Zoals ik al aangaf vertrouw ik het liefst op mijn gevoel. De energie om mij heen prikkelt mijn gevoel en intuïtie. Ik reageer daarop door het jaarfeest te vieren, en de vernieuwde energie van het vernieuwde seizoen te eren. Is dat fout?
Voor mij niet, maar ik twijfel er niet aan dat anderen mij dit kwalijk zullen nemen...